نسل Z و بحران هویت :چرا نمی‌توانیم خود واقعی‌مان را پیدا کنیم؟

چرا نمی‌توانیم خود واقعی‌مان را پیدا کنیم؟

نسل Z شامل کسانی است که بین سال‌های 1997 تا 2012 به دنیا آمده‌اند. نسلی که از کودکی با اینترنت، موبایل و شبکه های اجتماعی بزرگ می شود و دسترسی به اطلاعات و ارتباط با جهان برایشان راحت تر از هر نسل دیگری است. اما این دسترسی آسان، همراه با فشارها و چالش‌هایی است که نسل‌های قبلی تجربه نکرده‌اند. یکی از مهم‌ترین این چالش‌ها، بحران هویت است.

هویت؛ کی هستم و کجای جهانم؟

هویت یعنی اینکه بدانیم چه کسی هستیم و در جهان چه موقعیتی داریم. اما برای نسل Z، پاسخ به این سوال همیشه ساده نیست. رشد در دنیای دیجیتال، شبکه‌های اجتماعی و تغییرات سریع جامعه باعث می‌شود جوانان خود واقعی‌شان را با نسخه‌ای از ایده‌آل که دیگران نشان می‌دهند، مقایسه کنند. این فاصله بین «خود واقعی» و «خود ایده‌آل» گاهی بسیار خسته‌کننده و گیج‌کننده است و می‌تواند ناکافی را ایجاد کند.

شبکه های اجتماعی: دنیای واقعی یا یک نمایش دروغین؟

اینستاگرام، تیک‌تاک و دیگر شبکه‌ها از تصاویر ایده‌آل از زندگی دیگران هستند. خانه های شیک، سفرهای لوکس، موفقیت های تحصیلی و شغلی، و حتی شادی دائمی. وقتی نسل Z را با این تصاویر مقایسه می‌کنند، حس می‌کنند عقب مانده‌اند یا کم آورده‌اند. واقعیت این است که اکثر این تصاویر واقعی هستند، اما گاهی اوقات آن‌ها را می‌بینند و باعث می‌شوند که روانی و فشار روانی شود.

فشارهای اجتماعی و اقتصادی

نسل Z با انتظارات بسیاری روبروست: موفقیت تحصیلی و شغلی، اجتماعی بودن، اخلاق‌مدار بودن، ظاهر مناسب و حتی خوشحال به نظر رسیدن. این فشارها، اغلب به احساس بی‌ارزشی، سردرگمی و بی‌ارزشی می‌شود. در واقع، نسلی که باید آزادی و امکانات بیشتری داشته باشد، با حجم بالای انتظارات، فشارهای روانی و اجتماعی است.

جستوجوی معنا و تعلق

یکی از ویژگی‌های نسل Z، جست‌وجو برای یافتن گروه‌ها و اجتماعاتی است که در آن پذیرفته می‌شوند و می‌توانند واقعی‌شان را نشان دهند. این جست‌وجو گاهی اوقات به معنای امتحان کردن نقش‌های مختلف، تغییر سبک زندگی یا پیدا کردن دوستان و گروه‌های اجتماعی است که حس تعلق و پذیرش ایجاد می‌کند. بدون این حس تعلق، بحران هویت‌تر می‌شود و ممکن است احساس کند در دنیای واقعی جایی ندارد.

راه‌های کنار آمدن با بحران هویت

شناخت خود: نوشتن درباره خود احساس و رفتارها یا فکر کردن به آن‌ها به فرد می‌کند را بهتر بشناسد و فاصله بین خود واقعی و ایده‌آل را کاهش دهد.

ارتباط واقعی با دیگران: داشتن دوستان صادق و گفتگو درباره احساسات و ناراحتی ها، اعتماد به نفس و خودباوری را تقویت می کند.

محدود کردن شبکه‌های اجتماعی: فاصله گرفتن از مقایسه دائمی با دیگران باعث آرامش ذهن و کاهش فشار روانی می‌شود.

پذیرش تغییر: هویت ثابت نیست؛ تغییر طبیعی رشد فردی است و می‌توان فرصت‌های برای شناخت خود ایجاد کند.

بحران هویت، تجربه‌های طبیعی برای نسل Z است. ممکن است گیج‌کننده و فشارآور به نظر می‌رسد، اما فرصتی برای رشد و شناخت بهتر خود می‌کند. با خودآگاهی، ارتباط انسانی واقعی و پذیرش تغییر، نسل Z می‌تواند سالم و مستحکمی باشد و زندگی‌ای را تجربه کند که به آن تعلق دارد. در نهایت، این بحران نه یک مانع، بلکه پلی است برای رسیدن به خود واقعی و زندگی‌ای با معنا.

نویسنده مقاله : فرزام رضایتی آجی بیشه